Profumo

Smok to symbol mocy i szczęścia. Przez cale wieki ludzie drżeli ze strachu na samą myśl o nim, ale również darzyli go szacunkiem, ponieważ posiada zdolności widzenia i odkrywania tajemnic naszej duszy. To niezwykłe zwierzę Cartier wybrał jako temat niezwykłego zapachu i  można powiedzieć, ze to kolejny klejnot w historii tej marki.

Flakon jest niezwykły, niczym oko smoka, które ma nam przypominać "widzę twoją duszę, wiem, co dziś skrywa i otrzymasz nie mniej, nie więcej niż to, na co dziś zasługujesz". Smok ma różne oblicza. Smok to tajemnica - nigdy nie wiem, czym mnie obdarzy mój smok, mogę go tylko prosić, aby był dla mnie dobry i dobrze się mną opiekował.

Czasami mam swojego własnego nieco (tylko) udomowionego smoka - pozwala rozkoszować mi się słodkim amaretto, które serwuje mi na zaostrzenie apetytu. Jest przyjazny, ambrowy, miękko oplata moją skorę, ale nie da sie pogłaskać, cały czas jeży się i daje mi odczuć, że mi nie ufa. I kiedy myślę, ze już jestem o krok, aby go obłaskawić, to przy następnym spotkaniu zieje ogniem, macha niecierpliwie ogonem przypraw, jest suchy i nieprzystępny, zabiera mnie na niezwykłą wyprawę do lasu, ale gubi mnie wśród drzew i błądzę po omacku w leśnej gęstwinie. Mój smok jednak wyczuwa, kiedy potrzebuję jego mocy. Wtedy nie odstępuje mnie na krok, zasiada w pobliżu, jak wartownik, który tylko swoim wyglądem mówi wszystkim wokół, że niebezpiecznie jest do mnie podejść i kłapie czasami zębami.

Zapach wielki, nieobliczalny, dający zawsze pewność na wyjątkowy dzień. Z gatunku tych, które kocham jako całość i nie mam ochoty rozdrabniać na czynniki pierwsze.

Nuty: głowy- amaretto, neroli, gardenia; serca- irys, drzewo cedrowe, piżmo, róża, bazy-wetiwer, paczula, benzoin, ambra