Profumo

Harmatan Noir wtargnął w moje życie z siłą huraganowego wiatru i do razu stal się jednym z ulubionych zapachów Parfumerie Generale.

Na poczatku wydaje się być chłodny, chłodem ziemi, której nie ogrzewają promienie słońca, bo zostały zasnute obłokiem piasku, który wiatr porwał wysoko do góry. Pamiętasz, jakie to odczucie, gdy w  upalny dzień słońce nagle skrywa się za obłoki i temperatura wydaje się szybko spadać w dół? To właśnie taki rodzaj chłodu. W Harmatan Noir czuje się tą ogromną przestrzeń, czuje się jak wiatr rozdmuchuje na wszystkie strony garść przypraw, którą trzymamy w dłoni i wzbija się ona w powietrze, wiruje wokół i przykrywa nas istnym kurzem przypraw. Ich zapach zatyka mi nos, prawie widzę wirujące cząsteczki w powietrzu i słyszę świst wiatru. Przywiany również zostaje zapach czarnej, gorzkiej herbaty, gotowanej w metalowym kociołku na środku pustyni i dla orzeźwienia wzbogaconej miętą. Cóż może orzeźwić lepiej w gorący dzień, jak nie stara, poczciwa mięta z odrobiną cytryny? Szczególnie, kiedy jest tak umiejętnie zmieszana z czarną herbatą, że jest jej akurat tyle, ile trzeba. Gdzieś  z oddali dolatuje do nas zapach drewna, wysuszonych na wiór roślin, które być może kiedyś były kwiatami. Wszystko to jednak przysypane jest gorącym piaskiem, który niesie też zapach morskiej soli.  

Zapach bez grama słodyczy, wytrawny i bardzo suchy, jak tylko możemy sobie to wyobrazić. Po zimnym otwarciu, stopniowo się ogrzewa, aż zaczyna być naprawdę gorący, a wszystkie wirujące w nim drobinki zaczynają szczypać w nos i gardło. Niesamowity to zapach, wspaniale oddający ducha wiatru.

Nuty: aromatyczne suche drzewa, suche kwiaty, zioła, cedr, suchy jaśmin, cytrusy, mięta, sól.