Profumo

Pierwsze kawowo-drzewne nutki są delikatne i dosyć szybko umykają mojemu nosowi. Pojawia się niezwykle sensualna, drażniąca moje zmysły mieszanka czyli gorzkie, suche, ciemne kakao w połączeniu z lekkim, czystym białym piżmem. To iście szatański pomysł, aby połączyć dwa silne afrodyzjaki ze sobą, ich moc rażenia wydaje sie na poczatku słaba, jednak są to tylko pozory. Ta fazę nazwałabym faza niedopowiedzeń w tym zapachu- czuje się zaintrygowana, podekscytowana, po skórze przebiega dreszczyk oczekiwania... To taki przyjemny stan, kiedy wiemy, że za chwilę stanie się coś miłego, nieoczekiwanego, ale nie mamy pojęcia, co to może być. A więc w końcu pojawia sie główny bohater - czekolada. Na początku gorzka, aby później za sprawą wanilii zmienić się w słodszą, bardziej kremową wersję. Jest jak filiżanka dobrej, holenderskiej czekolady do picia z pianką pływającą na wierzchu i jak delikatny mus czekoladowy, który przyjemnie rozpływa się na podniebieniu. Całość wieńczy słodkawa, ciepła ambra. Musc Maori ma w sobie dużo z kociej natury. Miły, spokojny, domowy, jednak pod powierzchnią czai się zwierzęca, dzika natura i potrafi pokazać pazurki.

Nuty: bergamotka, drewno Cumaru (tonka), kwiaty drzewa kawowego, białe piżmo, ziarna kakaowca, akord abstrakcyjnego kwiatu, fasola tonka, waniliowe piżmo, ambra.