Profumo

Bardzo lubię wetiwer w zapachach. Już od dłuższego czasu poszukuję wetiweru idealnego (podobnie jak ambry, kadzidła, irysa... droga wydaje się nie mieć końca). Wetiwer Guerlain'a wydaje mi się zbyt świeży, jasny i przejrzysty, Vetiver Cafe J. Malone zbyt nietrwały (BTW uważam, ze połączenie wetiweru z kawą jest genialne) ... A Vétiver Oriental S. Lutens'a...

Jeśli ktoś spodziewa się po Vétiver Oriental nuty orzeźwienia, to niestety- tutaj jej nie znajdzie. Gdyby zapach mógł przybrać jakąś formę, to VO byłby grubą, mięsistą, napęczniałą od soku zieloną łodygą. Taki właśnie jest: mocny, gęsty, nietracący nic na trwałości przez wiele godzin. Niekiedy mam wrażenie, że oblepia skórę, bo tak ściśle do niej przylega. Osobiście nie zaliczyłabym tego zapachu jako gourmand. Nutą przewodnią od początku do końca jest tytułowy wetiwer, oplata go ciemna, gorzka czekolada, która raz znika, a raz się pojawia w postaci delikatnej, czekoladowej smużki. Wyraźny jest również drzewno-żywiczny (bardziej wyczuwam drewno sandałowe niż gwajak) akord, z lekką nutą lukrecji. Na mojej skórze to zapach miękki, balsamiczny, bez zadziorów i zgrzytów. Baza bardzo typowa dla kompozycji Lutens'a, łagodna, nieco słodka.

Vétiver Oriental jest ciekawą kompozycją, przede wszystkim dlatego, ze jest inny od innych wcieleń wetiweru. Pokazuje nam mroczną, ziemistą naturę korzenia, daleką od przejrzystości i świeżości, jaką doświadczamy w innych kreacjach. Noszę z przyjemnością, aczkolwiek nie mogę powiedzieć, ze to mój wetiwer idealny, jednakże z pewnościądla mnie najciekawszy.

Nuty: sok drzewny, irys pallida, korzeń wetiweru, gwajak, akord drzewny, czekolada, piżmo, mech, drewno sandałowe, labdanum