Profumo

L'Eau Trois wstrząsnął moim zapachowym światem. Wbrew pozorom nieczęsto to mi się zdarza. Częściej coś mnie fascynuje, urzeka, podoba mi się bardzo, ale stosunkowo rzadko mnie porywa i zmienia w jakiś sposób moje spojrzenie na perfumowy świat.

To nie jest standardowo piękny zapach. Więcej- nie odważyłabym się o nim powiedzieć, że jest ładny. Jest jednak urzekająco inny i przez to frapujący. Otwarcie ostre i bardzo mocne, uderza z wielka siłą w każdy zakamarek nosa wybuchową mieszanką ziół i wiązanką jakiegoś bliżej nieokreślonego, zielonego zielska. Tak - zielska, bo określenie tego wonną mieszanką ziół i zielonych roślin niczym w przydomowym ogródku wydaje mi się zbyt subtelne. Sporo w tym zapachu rownież słodkawej mirry, która snuje się wolno i leniwie, nie dając nam zapomnieć o swej obecności. Mimo to nazwałabym ten zapach bardzo wytrawnym, pozbawionym grama słodkości. Mirra nie jest w stanie zrównoważyć goryczy suchych ziół i intensywnego zapachu łanów zielska. Można także odnaleźć zapach suchego, starego drewna i garść zielonego jeszcze, wilgotnego igliwia.

Cały zapach jest nieruchomy, nie ma w nim żadnej przestrzeni, tylko morze kadzidła, które nie bawi się w żadne subtelności i zabiera całą wolną przestrzeń, wypełnia każdy wolny zakamarek, zasysa każdy haust świeżego powietrza. Prawdziwe kadzidło, bez żadnych ulepszaczy i zbędnych upiększaczy. Dziwny to zapach. Piękny w swej brzydocie, skomplikowany w swojej prostocie. Do dziś nie jestem w stanie odpowiedzieć na pytanie, co mnie tak w nim urzekło.

Zapach ma przypominać górzyste wybrzeże południowej Grecji. Nie mam pojęcia, bo nigdy tam nie byłam, czy odzwierciedla aromat tamtejszego powietrza, czy oddaje klimat greckiego monasteru przycupniętego u podnóża góry. Chociaż z drugiej strony ja nie potrafię zakwalifikować go jako zapach kościelny, dla mnie takim nie jest. Jest w nim jakiś pierwiastek, który troszkę napawa mnie lękiem i przypomina o jego niepokojącej, pierwotnej naturze balansującej na pograniczu zła, chociaż z pozoru wydaje się być czystym zapachem.

Ostanio coraz głośniej o tym, że ma być zaprzestana produkcja L'EauTrois. Cóż, pozostaje mi tylko wysączać każdą kropelkę z jeszcze większą przyjemnością, chociaż nie ukrywam, że i z żalem.

Nuty: mirra, mirt, kadzidło, czystek, sosna, liść laurowy, tymianek, rozmaryn, oregano