Profumo

Kiedyś przeczytałam, że Eau du Soir jest zielony i pachnie jak pieniądze. Co do zieloności- zgadzam się. Jest zielony i chrupiący, jak jak soczysta łodyga grubych traw i ma w sobie pewną goryczkę. Co do zapachu pieniędzy... Jeśli chodzi o wysoką cenę szanującej się bardzo marki Sisley uważam, że w tym wypadku cena idzie w parze z jakością zapachu i składników. Do samego zapachu pieniędzy nigdy bym go nie porównała, ponieważ jak można przyrównać ten szykowny i elegancki zapach do woni brudnych, często nieprzyjemnie pachnących pieniędzy? Chyba, że chodziło komuś o to, że pachnąć Eau du Soir znaczy drogo. W takim wypadku mogę tylko zaśmiać się z politowaniem, ponieważ nigdy na myśl nie przyszłoby mi dobierać zapachy pod tym kątem.

Warto również przyp0mnieć, że wykonany ze specjalnego tworzywa korek pokryty 18 karatowym złotem, jest imitacją rzeźby Polaka Bronisława Krzysztofa.

Dla mnie osobiście stworzony przez Huberta i Isabelle d'Ornano Eau du Soir ciągle króluje na liście zapachów marki Sisley. Od 1990 roku, kiedy się pojawił, zdobył tak samo szerokie grono wielbicieli, jak i przeciwników. Nie można jednak przejść koło tego zapachu obojętnie, można się nim zachwycić lub go znielubić, jednak zawsze odciska jakiś ślad w naszej pamięci. Niektórzy uważają, że został zdetronizowany przez młodszą siostrę Soir de Lune, jednak ja się z tym nie zgadzam.

Tak, bardzo lubię Eau du Soir. To jeden z nielicznych szyprów, który układa się na mojej skórze dobrze. Poza tym mocą i siłą rażenia dorównuje klasycznemu Opium, na mojej skórze trwa niezmordowanie przez wiele godzin, a nawet po kąpieli mogę wyczuć na skórze smużkę Eau du Soir. Wspaniała, ponadczasowa mieszanka cytrusów, dębu, mchu i paczuli. Klasyk z klasą.