Profumo

Pozostaje mi ze smutkiem potwierdzić, że nie zachwyciły mnie trzy kompozycje, które powstały w wyniku zeszłorocznej kooperacji Camille Goutal i Isabelle Doyen. Mam na myśli Ambre Fétiche, Myrrhe Ardente, Encens Flamboyant.

Chyba najdłużej kręciłam sie wokół Ambre Fétiche, którą ostatnimi dniami nosiłam dosyć często, dając jej raz po razie kolejną szansę. Kapryśna z niej bestia. Czasami potrafiła się rozwinąć na mnie tak ładnie, że marzył mi się w tych chwilach własny flakon. Początek zawsze kłóci się z moją skórą. Intensywna ziołowo - lekarstwowa mieszanka, o lekko gorzkawej nucie potrafiła mnie odrzucić, ale wynagrodzeniem była następna faza, kiedy do głosu dochodziły słodkawe żywice przeplatające się z miękką, miłą ambrą. To wystarczyło, abym uwierzyła w goutalowskie wizje orientu i zaczęła odbywać w marzeniach pasjonujące przechadzki po dalekowschodnich haremach lub podziwiała bogate wnętrza sułtańskich pałaców. Pojawiała się również wanilia, w ilości wystarczającej, nie za dużej i nie za małej, aby dodać smaczku całej kompozycji. O jakże pożądałam w tych momentach osobistego flakonu! Chociaż z pewnością nie tak bardzo, aby utożsamiać tą ambrę z prawdziwym fetyszem. Gdy zaś do głosu dochodziło zmysłowe piżmo- bywałam w siódmym niebie.

Nie zawsze jednak bywało aż tak przyjemnie. Humorzasta ambra potrafiła czasami usiąść na mojej skórze gorzkawą lekartswową mieszanką niczym koszmar ze starej, ponurej apteki i tak zasiedzieć się na długie godziny, trwając w niezmienionej, przykrej postaci powodując z mojej strony jedynie niesmaczne komentarze i niezadowolone prychnięcia. Pozostaje mi więc mieć nadzieję, że kolejna propozycja, a mianowicie Musc Nomade sprosta moim oczekiwaniom i pokaże mi prawdziwe, fascynujące oblicze orientu.

Nuty: ambra, kadziło frankońskie, labdanum, styraks, benzoin, absolute irysa, wanilia, skóra